Inseminacja – skuteczność, przebieg i koszty

20.03.2018

Inseminacja jest jedną z najprostszych i najmniej inwazyjnych metod walki z niepłodnością. Na czym dokładnie polega? Jakie są wskazania i przeciwwskazania do skorzystania z niej? Czy jest skuteczna? Ile kosztuje? Dziś odpowiadamy na te pytania.

Inseminacja – co to?

Inseminacja to jedna z najprostszych i najmniej inwazyjnych metod wspomaganego rozrodu. Zabieg ma na celu ułatwić drogę plemników do komórki jajowej, poprzez jej skrócenie i ominięcie ewentualnych barier – w ten sposób zwiększa się szansa na zapłodnienie.

Inseminacja polega na umieszczeniu bezpośrednio w określonym miejscu nasienia, które wcześniej jest odpowiednio przygotowane do zabiegu w warunkach laboratoryjnych.

Istnieje kilka rodzajów inseminacji, w zależności od miejsca umieszczenia nasienia:

  • Inseminacja domaciczna (IUI),
  • Inseminacja naszyjkowa (ICI),
  • Inseminacja dojajowodowa (FSP).

Najczęściej stosowaną jest pierwsza z nich. Do zabiegu inseminacji wykorzystuje się plemniki partnera – a w sytuacji zbyt niskiej jakości nasienia, korzysta się z zapasów banku nasienia (AID).

Inseminacja – wskazania

Inseminację można przeprowadzić jedynie w przypadku drożnych jajowodów. Wskazania do zabiegu występują po damskiej i męskiej stronie.

Wskazania u kobiet:

  • Zaburzenia owulacji,
  • Endometrioza I i II stopnia,
  • Niepłodność z nieustalonej przyczyny (niepłodność idiopatyczna),
  • Śluz wrogi nasieniu (obecność przeciwciał przeciplemnikowych).

Wskazania u mężczyzn:

  • Zaburzenia ejakulacji,
  • Niska liczebność plemników w nasieniu,
  • Niska ruchliwość plemników w nasieniu.

Inseminacja – przeciwwskazania

Najważniejszym przeciwwskazaniem jest niedrożność jajowodów. Inseminacji nie przeprowadza u kobiet, które cierpią z powodu stanów zapalnych w narządach rodnych oraz mięśniaków macicy (zależnie od ich lokalizacji) i innych wad anatomicznych, które uniemożliwiają donoszenie ciąży. Przeciwwskazaniem do wykonania zabiegu są wykryte patologie w obrębie błony śluzowej macicy i inne ciężkie schorzenia ustrojowe. Inseminacja nie jest przeprowadzana również w przypadku wykrycia procesu nowotworowego.

Inseminacji nie można dokonać z użyciem nasienia partnera, jeżeli wykryte zostaną w nim bakterie lub inne patologie. W takiej sytuacji można jednak skorzystać z banku nasienia.

Inseminacja – przebieg całej procedury

Zanim leczenie nabierze właściwego toku, zarówno kobieta, jak i mężczyzna muszą wykonać serię badań. O tym, które badania należy wykonać tuż przed rozpoczęciem procedury (ze względu na krótki okres ważności badań), a które można zrobić od razu, najlepiej jest zapytać lekarza prowadzącego proces leczenia niepłodności u danej pary.

Badania dla kobiet przed inseminacją:

  • stopień czystości pochwy,
  • posiew z kanału szyjki macicy,
  • badanie w kierunku chlamydii,
  • cytologia,
  • HIV, HCV, HBSAg,
  • test na kiłę VDRL.

Badania dla mężczyzn przed inseminacją:

  • posiew nasienia,
  • badanie w kierunku chlamydii,
  • HIV, HCV, HBSAg,
  • test na kiłę VDRL.

Etap 1 – leki hormonalne

Po wykonaniu wszystkich badań i stwierdzeniu braku przeciwwskazań do rozpoczęcia procedury, kobiecie przepisane zostają odpowiednie leki hormonalne (w zastrzykach lub doustne), stymulujące proces dojrzewania pęcherzyków Graafa. Celem ich zażywania jest uzyskanie 2-3 dojrzałych komórek jajowych, co zwiększy szansę powodzenia zabiegu.

Jeżeli u kobiety owulacja przebiega naturalnie, nie ma potrzeby dodatkowej stymulacji farmakologicznej.

Etap II – owulacja i pobranie nasienia

Liczba i wielkość pęcherzyków Graafa oraz grubość śluzówki macicy muszą być cały czas na bieżąco monitorowane poprzez badania USG. Gdy osiągną odpowiednie parametry (pęcherzyk o rozmiarze 18 mm, śluzówka o grubości 8 mm), kobiecie podaje się gonadtropinę – hormon wywołujący owulację. Pęcherzyk pęka, a komórka jajowa zostaje uwolniona.

W tym samym czasie mężczyzna oddaje nasienie, które następnie jest badane. Wyodrębnione zostają najzdrowsze i najbardziej ruchliwe plemniki, a nasienie zostaje oczyszczone z ewentualnych bakterii i innych niepożądanych substancji.

Etap III – inseminacja

Kolejny krok polega na wstrzyknięciu za pomocą cewnika plemników do wnętrza macicy. Zabieg jest całkowicie bezbolesny, trwa kilkanaście minut (z czego ok. 15 kobieta musi odczekać przed zejściem z fotelu ginekologicznego), a do domu można wrócić zaraz po jego przeprowadzeniu.

W okresie po zabiegu, przez ok. 14 dni kobieta przyjmuje progesteron. Cały czas musi być także pod opieką lekarza.

Inseminacja – skuteczność

Niestety, dużą wadą inseminacji jest jej stosunkowo nieduża skuteczność, która waha się od 10 do 25%, w zależności od wieku kobiety, liczby dojrzałych pęcherzyków po stymulacji oraz parametrów nasienia.

W przypadku niepowodzenia zabiegu i nieuzyskania ciąży przy pierwszej inseminacji, można podjąć kolejne próby w następujących po sobie miesięcznych odstępach czasowych. Nie ma konkretnych ograniczeń czy zaleceń co do ilości prób, ale zazwyczaj wykonuje się ich od 3 do 6. W przypadku braku efektów kuracji, lekarz prowadzący powinien zaproponować inną metodę leczenia niepłodności.

Inseminacja – koszty

W porównaniu do innych dostępnych metod leczenia niepłodności, inseminacja jest niedroga. W prywatnych klinikach koszt pojedynczej inseminacji waha się od 700 do 900 zł. Do tego należy doliczyć jeszcze koszt oceny cyklu do inseminacji (ok. 300 zł) oraz ewentualny koszt nasienia dawcy (wtedy cały zabieg kosztuje ok. 1500 zł).


@ śledź nas na instagramie
powrót do góry