Istotna różnica…
Terminu „menopauza” używa się dla określenia ostatecznego wygaśnięcia czynności jajników, co jest równoznaczne z zanikiem od tej pory owulacji oraz zdolności reprodukcyjnych kobiety. W zależności od indywidualnych uwarunkowań organizmu, czynników genetycznych, a nawet regionu świata może rozpocząć się między 40. a 58. rokiem życia. Ścisły moment tej zmiany fizjologicznej wyznacza się po upływie 12 miesięcy bez wystąpienia kolejnej menstruacji. Po tym czasie przyjmuje się, iż kobieta staje się bezpłodną oraz nie może zajść w ciążę.
Często mylona jest z klimakterium, co jest wyrazem rzeczywistego błędu w potocznym języku. Menopauza stanowi bowiem kluczowy etap klimakterium, rozciągającego się na klika la przed oraz rok po wystąpieniu ostatniego krwawienia.
Przyczyny
W czasie menopauzy hormon folikulotropowy, odpowiedzialny za wydzielanie estrogenów oraz pobudzanie pęcherzyków jajowych do wzrostu, przestaje tracić właściwości. Komórki jajowe uodparniają się na niego, co skutkuje obniżeniem produkcji estrogenu i progesteronu.
To ważne zmiany, ponieważ – estrogen wywiera ogromny wpływ nie tylko na fizyczny stan, ale też na psychikę kobiety. Z uwagi na to, że wydatnie oddziałuje na dużą część tkanek kobiecego organizmu, jego gwałtowne obniżenie wywołuje szereg nieprzyjemnych dla kobiety objawów.
Objawy
Dolegliwości tego okresu są dość typowe i niestety, raczej kłopotliwe. Pojawiające się nagle duszności, napady gorąca, nadmierna potliwość. Dopełnieniem tych gwałtownie pojawiających się oznak jest także wrażenie ciągłego przemęczenia, a bardzo często bezsenność. Zestawienie tych czynników w połączeniu ze zmianami hormonalnymi skutkuje szczególną drażliwością oraz wahaniem nastrojów.
Trudno ukrywać, że seks w czasie przekwitania również nie jest pozbawiony pewnych ograniczeń…
Obniżony poziom estrogenu przynosi ze sobą zmiany w strefie intymnej. Suchość pochwy z reguły sprawia ból przy zbliżeniach oraz może przyczynić się do obniżenia libido. Bardzo często w tym czasie kobiety rezygnują ze współżycia z uwagi na trudny do przezwyciężenia dyskomfort. Przedstawione oznaki są charakterystyczne dla całego okresu klimakterium, bardziej niż dla samej menopauzy. Stanowią odpowiedź na gwałtowne zmiany, zachodzące w ciele kobiety pod wpływem redukcji naturalnych hormonów. Skutki zmniejszenia zawartości estrogenu w organizmie mogą utrzymywać się jeszcze w rok po wystąpieniu ostatniej menstruacji. Z czasem wszystkie objawy wynikłe z wahań hormonalnych ulegają wyciszeniu i ustają zupełnie.
Z niedogodnościami tego okresu można skutecznie walczyć (za pomocą hormonalnej terapii zastępczej, produktów ginekologicznych) i sprawić, by nie utrudniały nam zbytnio codziennego funkcjonowania.
—–
Chcesz wiedzieć czy opisane wyżej objawy dotyczą Ciebie?
Zrób Test Kuppermana
fot. gagilas
